Microplastic: wat is het en hoe voorkom je het gebruik ervan?

Microplastic: wat is het en hoe voorkom je het gebruik ervan?

UITGEZOCHT | Microplastics; de kans is groot dat je er weleens van gehoord hebt, en de kans is nog groter dat je producten gebruikt waar microplastic in zit. Hoe komen die kleine, vervuilende stukjes plastic in het milieu? En hoe kun je ze vermijden?

Wat is microplastic?
De Plastic Soup Foundation legt het simpel uit: alle stukjes plastic die kleiner zijn dan een halve centimeter mogen microplastic genoemd worden. Echter zijn ze vaak zó klein dat ze niet meer zichtbaar zijn voor het blote oog. Omdat de deeltjes zo klein zijn, zijn ze onmogelijk om op te ruimen.

Waar komt het vandaan?
Plastic afval dat in de natuur en de oceaan belandt, valt vroeg of laat uit elkaar in steeds kleinere stukjes. Daarnaast zitten ze ook in veel cosmeticaproducten en belanden ze via je afvoerputje in het milieu. Ook ontstaan ze als gevolg van slijtage, zoals vezels van synthetische kleding of slijpsel van autobanden. De kleine deeltjes worden opgenomen in de weefsels van bijvoorbeeld mosselen en vis, en belanden zo in onze voedselketen. Dat betekent dat wij ze ook binnen krijgen. 

Oh nee! Wat kan ik daar zelf aan doen?
De makkelijkste maatregel die je zelf kunt nemen, is stoppen met het kopen van cosmetica met microbeads (een vorm van microplastic) erin. Dat klinkt makkelijker gezegd dan gedaan, want het staat vaak niet letterlijk op de verpakking. Wel kun je zelf de ingrediëntenlijst nagaan en zoeken naar ingrediënten die begonnen met ‘poly’, zoals polyethyleen. De volledige lijst vind je
hier.

Ja, dag! Ik heb geen tijd om alle verpakkingen in de winkel te bekijken.
Vooruit, als je haast hebt kun je ook op zoek gaan naar producten met het Zero Plastic Inside-logo. Dat logo garandeert dat er helemaal geen microplastics in de producten zitten. Producten die normaal vaak microbeads bevatten zijn zonnebrandcrème, lippenstift, make-upremoverdoekjes en scrubs.

Foto door Oregon State University on Foter.com / CC BY-SA

Sandra Moerland